praten_met_elkaarToen ik mijn weblog zo’n anderhalf jaar geleden begon, had ik een reactiefunctie. Het schijnt dat webloggers nogal aandachtsgeil zijn, dus een reactiefunctie is nooit weg. En, het is toch enigszins een bevestiging dat je überhaupt wel gelezen wordt. Heel fijn blogte ik zo door. En ik stopte af en toe. Of ik zette alles even in de “pauze” functie. Waarom? Omdat de reacties uitbleven. Misschien komt dat dan wel weer door mijn leeftijd of door mijn instinct, ik zou het niet weten, maar als de reacties uitbleven dan was ik leeg.

Gisteravond zat ik eens te kijken naar mijn weblog. Ik had al een week zonder reacties geleefd en dat was fijn, joh. Ik hoef nooit in te loggen om te kijken of er weer een Sjonnie is geweest die een reactie heeft geplaatst die ik weer moet verwijderen, want ik wéét dat er geen reacties zijn. Dus ik gooide de reactiefunctie van mijn weblog. “Je bent echt gek” zei een vriend van me. Maar ik vind het wel rustig zo. Als mensen iets willen toevoegen, kunnen ze een mailtje sturen. Voegen reacties echt iets toe aan een weblog? Hoe zou u dat doen? Ben ik gewoon een zeiksnor of doe ik het goed?


Geschreven door