Achter de schermen bij 42Bis is het een drukte en gezelligheid van belang. Met meer dan 70 bloggers, onze eindredacteuren en ons CSI Team zorgen we ervoor dat 42Bis jou – onze lezer – elke dag weer interessante, leuke en vermakelijke content biedt.

Maar wie zijn die bissers eigenlijk? En waarom hebben ze zich aangesloten bij 42Bis? Dat vertellen ze jou in deze reeks.

Deze week:  Angeline Wagenaar | Je vindt haar ook op haar eigen site.

Wie ben je en wat doe je?

Ik ben Angeline Wagenaar, heb bijna 20 jaar gewerkt als diëtist, maar zit nu helaas zonder werk.  Aangezien  zoeken naar werk,  niet mijn favoriete bezigheid is, ben ik daarnaast voor de hoognodige afleiding  verder gaan schrijven aan mijn boek en met een eigen weblog gestart.

Sinds wanneer zit je in het CSI Team?

Een jaar geleden ben ik het CSI team komen versterken, wat toen overigens nog niet deze naam had. Op mijn zoektocht naar werk stuitte ik op de vacature van redactieassistente. Deze sprak mij direct aan, ik wilde graag zien hoe een blog zoals 42bis achter de schermen werkt. Ik had overigens op dat moment nog nooit van 42bis gehoord.

Waarom besloot je om je aan te sluiten bij 42bis?

Ik wilde dus graag weten hoe een blog achter de schermen werkt. Ik was heel erg op zoek naar welke richting ik op wilde, had het wel een beetje gehad met mijn werk als diëtist.  Ik was benieuwd naar wat redactieassistent  bij 42bis inhield en wilde ook meer leren over alles wat met Social Media en webkennis te maken heeft.  Daarnaast was ik op zoek naar nieuwe contacten.

Wat heb je eraan om voor 42bis in het CSI team mee te draaien? Wat haal je eruit?

Ik vind het leuk om achter de schermen van een, in mijn ogen, goed lopende blogsite te ’werken’. Het inspireert mij om met zulke enthousiaste mensen te werken. Ik merk wel dat ik veel minder ‘verstand’ van een heleboel zaken heb, dan de meeste anderen uit het team en dat ik uit een hele andere branche kom. Het wordt me echter nooit kwalijk genomen en met vragen kan ik altijd terecht. Op deze manier leer ik toch een hele hoop.

Bloggen voor 42bis, wat ik gehoopt had te kunnen doen, zie ik met mijn geringe kennis toch niet zitten. Zo ben ik ondertussen bij een ander platform terecht gekomen die wat betreft content beter bij mij past. Hier blog ik nu als ervaringsdeskundige op het gebied van ADHD en een zeer zeldzaam syndroom (het Nicolaides Baraitser Syndroom).

Wat is het grootste avontuur dat je ooit hebt beleefd?

Ik ben niet echt een avonturier en kan ook niet zeggen dat dit nu echt een avontuur is, maar het is wel iets wat me altijd is bijgebleven. Het is al jaren geleden, dat ik samen met mijn man, toen nog  vriend, in Spanje op vakantie was. We liepen over de boulevard en wilden naar het strand, het was donker. We dachten een tussendoorweggetje te nemen, maar hadden niet door dat we over ‘eigen terrein’ liepen. We zagen niet veel, maar plotsklap stond er wel een hond, ik denk een herder, met opgetrokken lip heel dreigend tegen ons te blaffen.

Mijn vriend, die altijd snel in actie komt, rende weg en dacht dat ik achter hem aan kwam. Ik stond echter aan de grond genageld. Gelukkig had mijn vriend al gauw door dat ik niet achter hem aankwam en spurtte terug om mij achter zich aan te trekken. Net buiten de omheining gekomen, we zagen een bordje verboden te betreden op de grond liggen, stopte de hond acuut. Het dier was goed afgericht. Mijn hart heeft nog nooit zo hard in mijn keel gebonkt.

In welke film zou je de hoofdrol willen spelen en waarom?

De Blue Lagoon. Een film die ik als meisje vele malen heb gezien. Eigenlijk weet ik niet of ik in de film een hoofdrol wil spelen, maar het lijkt me heerlijk om een tijdje (en dan wel met mijn gezin) op een onbewoond eiland te verblijven. Even totaal geen verplichtingen, mooie natuur, lekker weer …

Welke kleine momenten maken jou het meest gelukkig?

Samen met mijn gezin en/of familie/vrienden genieten van een dagje stand, pretpark, picknick of wat ook. Als we maar gezellig samen zijn. Lekker kletsen, lekker eten, liefst ook nog wat bewegen en even niet aan ‘moeten’ hoeven denken.

Als ik zie hoe mijn oudste zoon het opneemt voor zijn broertje, hoe hij omgaat met hem en hoeveel liefde er van hem uitgaat, terwijl het voor hem toch moeilijk is om een broertje te hebben met een  verstandelijke beperking en autisme.

Lijkt het jou ook leuk om mee te draaien in het 42Bis CSI Team en virtuele collega te worden van Angeline? Meld je dan hier aan

 

 

 

 


Geschreven door