Alle artikelen van The New Yorker zijn sinds gister volledig toegankelijk voor iedereen via hun vernieuwde website. Geniet ervan want in het najaar wordt de nieuwe paywall geactiveerd.

De site heeft een fris nieuw design gekregen; om mee te gaan met de tijd maar vooral om het voor de gebruiker makkelijker te maken door de site te navigeren. Maar dat is niet de reden dat ze hun volledige archief open gooien. Dat is de nieuwe paywall die in het najaar in gebruik wordt genomen.

Nieuwe paywall gebruiksvriendelijker

Sinds de website online is (2001) stond The New Yorker, net als andere magazines, voor het dilemma: geven we alles weg of houden we alles voor abonnees? Ze kozen voor beide: beetje gratis en een deel achter slot en grendel. In de aankondiging van deze vernieuwing valt te lezen dat het voor abonnees niet heel eenvoudig was om toegang te krijgen tot alle artikelen.

“We posted some pieces from the print magazine but held most of them back; our subscribers could, with a little effort, unlock those blue padlocks and read it all.”

Daar gaat dus verandering in komen. Het nieuwe systeem wordt “an easier-to-use, logical, metered paywall”. Het is vergelijkbaar met die van The New York Times. Als abonnee heb je toegang tot alles en een beperkt aantal artikelen zal gratis toegankelijk zijn. In principe dus dezelfde gedachte, maar dan met een gebruiksvriendelijker systeem.

“Summer-long free-for-all”

Mijn interesse hebben ze, nu ik even gratis mee mag lezen; zoals het een goede Nederlander betaamt. Dit is natuurlijk dé manier om nieuwe lezers te trekken en over te halen in het najaar toch abonnee te worden. De beschikbare artikelen gaan terug tot 2007. Als je geïnteresseerd bent in het volledige archief van The New Yorker kun je met een abonnement straks helemaal teruglezen tot uitgaven uit 1925! Dat is dus de volledige historie van het in februari negentig jaar oude magazine.


Geschreven door