Ik moet iets bekennen. Nee, ik heet niet stiekem anders. Ik ben gewoon wie ik zeg dat ik ben. Wat ik ga opbiechten is misschien nog wel veel erger. In de ogen van sommigen althans. Ben je er klaar voor? Komt ie.

Nepper

Ik maak sinds enige maanden gebruik van een autovolg-tool op Twitter. Ja ik weet het. Roept u maar. Valsspeler. Spammer. Nepper. Ik heb me er mentaal al op voorbereid. Wat jullie zeggen kwetst me al lang niet meer. Ik ken de oordelen. Toch is deze blog bedoeld om nou eens een lans te breken voor iets wat voor sommigen ondenkbaar is om te doen.

Volle verstand

Want zeg eens: waarom is dit nou eigenlijk zo verschrikkelijk? Het is nou ook weer niet zo dat ik onder geweld mensen ronsel om me te volgen. De mensen die me terugvolgen op basis van de dagelijkse hengeltjes die ik uitwerp, doen dit (uitzonderingen daargelaten) bij hun volle verstand.

Calvinistisch

Ik geef toe. De reserveringen die jullie hierbij hebben, heb ik zelf ook nog. Calvinistisch als ik ben, vind ik dat populariteit en aandacht je pas toekomen als je er hard voor hebt gewerkt. Dat staat in schril contrast met het op de automatische piloot naar aandacht hengelen. Maar het werkt. En daar kan zelfs ik niks tegenin brengen.

twitter-follow-achiever

De cijfers liegen er niet om namelijk. Jarenlang heb ik me suf geïnteracteerd. Ik schreef me ongans om online mijn zogenaamde presence op te bouwen. Probeerde de meest sociale, leuke versie van mezelf te zijn, zonder daarbij mijn persoonlijkheid geweld aan te doen. Dit leverde mee een kleine duizend volgers op. Niet niks, maar toch.

ROI

Sinds mijn volautomatische knechtje elke dag mensen volgt en ontvolgt, heb ik er in een tijdsbestek van een half jaar 1500 volgers bij gekregen. Qua ROI iets interessanter dan mijn eigen verwoede pogingen, zou ik zo zeggen. Dit helpt wel degelijk om mijn eigen gebruik te rechtvaardigen. Ik durf te stellen dat deze tool bij mij in goede handen is. Ik kom van ver namelijk en ben niet ondankbaar.

Persoonlijke welkomstwoordjes

Want of het nou de paus is, de slager van de hoek of Henk en Ingrid. Ik houd van elke nieuwe volger die ik erbij krijg. Want alhoewel mijn nieuwe volgers zich in rap tempo aandienen, tel ik ze nog steeds elke dag. De persoonlijke welkomstwoordjes schieten er helaas wel bij in. Dat wordt een beetje veel van het goede (misschien daar ook eens een tooltje op zetten?).

Nadelen

Er kleven ook wel nadelen aan. Zo moet je elke dag wel een stuk of wat seksaccounts ontvolgen. Die kennen dit soort tools namelijk ook en gebruiken doelbewust de keywords waarop mijn nietsvermoedende volgtools aanslaan (social media, marketing, etc.). Ook raakt mijn homefeed wat vol. Gelukkig is dit eenvoudig op te lossen door met Twitterlijsten te gaan werken.

IJs gebroken

Ja maar Peter, hoor ik jullie zeggen. Die nieuwe volgers ken je toch niet? Hoe waardevol zijn ze dan werkelijk? Dat klopt, ik ken ze NOG niet, maar de drempel om ze te leren kennen is in elk geval lager. Door mij te volgen, geven ze in feite al te kennen dat ze meer willen weten van me. Het ijs is gebroken.

Self fullfilling prophecy

Los daarvan werkt de macht van het getal gewoon. Mensen haken uit zichzelf sneller aan bij een populair Twitteraccount. Ik word sneller gevonden, als zwaar genoeg gewogen, en ‘organisch’ gevolgd. Het werkt als een self fullfilling prophecy.

Neem het me dus alsjeblieft niet al te kwalijk. Ik beloof dat ik op Twitter gewoon mijn best zal blijven doen, en nederig zal blijven. Mocht je merken dat deze ongekende aandacht me ooit naast mijn schoenen doet lopen, herinner me dan aan mijn eigen belofte. Ik zal je er op mijn blote knieën voor danken.


Geschreven door