Achter de schermen bij 42Bis is het een drukte en gezelligheid van belang. Met meer dan 70 bloggers, onze eindredacteuren en ons CSI Team zorgen we ervoor dat 42Bis jou – onze lezer – elke dag weer interessante, leuke en vermakelijke content biedt.

Maar wie zijn die bissers eigenlijk? En waarom hebben ze zich aangesloten bij 42Bis? Dat vertellen ze jou in deze reeks.

Deze week: Claartje Visser

Ook te vinden op ClaartjeVisser.nl

Wie ben je en wat doe je?

716edf7a0f42584981a85b4bc9dfb93bSinds 2011 werk ik vanuit mijn eigen bedrijfje CLAARTJEVISSER.NL als freelancer in marketing & communicatie voor verschillende bedrijven en organisaties. Mijn werkzaamheden variëren van advies tot en met de uitvoering en daarbij geef ik praktische workshops social media voor zakelijk gebruik.

Sinds wanneer blog je en zit je in het CSI Team?

Ik blog sinds maart 2012 en ben sinds eind november 2012 lid van het CSI team.

Waarom besloot je om je aan te sluiten bij 42bis?

Taal en schrijven heb ik altijd leuk gevonden en ik wilde eigenlijk wel graag bloggen voor een platform met een beetje een naam. Maar ook een platform waar ik me bij thuisvoelde. Een vriendin die al blogde voor 42bis attendeerde me er op dat er nog nieuwe bloggers zocht werden. Ik had dat bericht al wel eerder gezien, maar durfde nog niet. Maar omdat zij me wat meer vertelde over hoe het in zijn werk ging, qua aanmelding, proefblog schrijven, etcetera, trok ze me over de streep.

Ik weet nog goed, mijn proefblog in één keer werd goedgekeurd en ik zat juichend achter mijn bureautje. Vanaf het moment dat ik ‘binnen’ was, heb ik me bij 42Bis op mijn plek gevoeld. Achter de schermen word je altijd goed geholpen, is er goede feedback en wordt waardering uitgesproken, dus dat is tof. En ik wordt daar wel fanatiek van dan, dus al gauw blogde ik meer dan 1 keer per maand en ging ik me ook met andere dingen bemoeien. Gelukkig zijn ideeën en input altijd welkom bij 42Bis en ben ik zodoende ook in het CSI team terecht gekomen.

Wat heb je eraan om voor 42bis te schrijven en in het CSI team mee te draaien? Wat haal je eruit?

Oefening, het scherp houden van mezelf, het scherp houden van mijn pen. Nu ik achter de schermen wat meer doe, blog ik wel wat minder, maar daar komen weer andere dingen voor terug. Ik vind het ontzettend leuk om te zien wat er achter de site allemaal gebeurt. En om mee te kunnen denken over strategie, marketing, PR. 42Bis is een beetje een speeltuin, wel serieus, maar je kunt hier wel dingen uitproberen. Ervaringen die ik mee kan nemen in mijn werk. En ik ben weleens gebeld en gemaild over artikeltjes die ik voor 42Bis heb geschreven. Dus qua content marketing en profilering voor mezelf en mijn eigen bedrijfje is het ook goed.

Welke 3 liedjes zitten er in de soundtrack van jouw leven en waarom?

Michael Jackson – Leave me Alone. Omdat je soms gewoon van die momenten hebt…
Buena Vista Social Club – Dos gardenias. Ik weet niet of deze nu thuishoort in de soundtrack van mijn leven, dat klinkt wel heel zwaar, maar dit nummer roept goede herinneringen op aan Curaçao  waar ik een tijd heb gewoond en gewerkt. Het heeft een associatie met salsadansen, iets wat ik graag doe. En sinds ik de documentaire heb gezien over Buena Vista Social Club (inmiddels al heel wat jaren geleden) zou graag nog een keer naar Cuba gaan.
Life – Des’ree. Omdat ik in wezen helemaal niet zo’n durfal ben, maar tegelijkertijd wel enthousiast  in kan en wil springen op kansen die zich voordoen. En dan ook wel mijn grenzen wil en durf op te zoeken.

Wat was de laatste film, tv-programma of boek waarbij je moest huilen en waarom?

I’m a sucker for sentiment en zeker bij TV programma’s zijn er weinig waarbij de traantjes NIET stiekem opwellen. Van Extreme Home Makeover tot Grey’s Anatomy, van All You Need is Love tot McLeod’s Daughters. Uiteraard probeer ik dat heel subtiel te doen en niet te laten merken, maar ik denk toch dat mijn vriend het stiekem wel door heeft. Huilen bij een boek is wel al even geleden, dat was (vrij cliché), ‘Komt een vrouw bij de dokter’ van Kluun. Bij de film heb ik uiteraard ook zitten snuffen. En bij de Lion King… en The English Patient… as I said, I’m a sucker for sentiment.

Wat mis je het meeste aan het kind-zijn en waarom?

De tijd om te knutselen, schilderen, tekenen en lezen. Alle boeken van Thea Beckmann, Evert Hartman en Roald Dahl heb ik gelezen, maar ook de hele serie van Stephen King en zelfs de ouderwetsche boeken bij mijn opa en oma… ik kon er urenlang in verzonken zijn. En dan moest ik echt even ‘wakker worden’ als het uit was. Was ik niet aan het lezen, dan was ik wel op mijn kamertje bezig met filigraan, origami, kaarten borduren, zandschilderijen maken, brooddegen, kleien of tekenen. Surprises maken, vond ik dan ook geweldig, hele bouwwerken werden dat. Ze zeggen dat je tijd moet maken, maar dat vind ik als volwassene met een druk leven toch een stuk lastiger, dan als kind.

Lijkt het jou ook leuk om mee te draaien in het 42Bis CSI Team en virtuele collega te worden van Claartje? Meld je dan hier aan


Geschreven door