Als er weer bekend wordt dat één of ander bedrijf onze privacy schendt, staan we collectief op onze achterste benen. De roep om verdere bescherming van onze identiteit neemt toe. Er worden kamervragen gesteld en de oppositie slijpt de messen. Wij zijn de burgers en wij moeten worden beschermd!

Hypocriet

Zelf vind ik dit een nogal hypocriete houding. Wij downloaden apps op onze mobiele toestellen dat het een lieve lust is. De meeste van deze apps vragen onze toestemming om in onze bestanden te snuffelen, onze contacten, onze foto’s, zelfs onze locatie willen zij weten. En wij geven toestemming. Vrijwillig. Tegenwoordig geven we ook actief toestemming aan sites om cookies op onze computers achter te laten. Deze zogenaamde cookies zijn nodig om ons gedrag op hun site te analyseren. Dat weten wij. En nu gaan we ons druk maken om onze privacy?

Vrijwillig

Wij gebruiken de verschillende cloud-diensten die tot onze beschikking staan. Al onze gegevens bij iemand op de server. En hoogstwaarschijnlijk in het buitenland. Ook dit doen wij vrijwillig. Wij posten blogs, artikelen, foto’s, films en anders reageren wij op het web op andermans materiaal. Dat alles is blijvend en krijgt vervolgens een eigen leven. Buiten onze controle. Dat weten wij. Dus laten we niet zeuren over privacy. Privacy is een gepasseerd station.

Transparant

Het is nu hip om te zeggen dat wij transparant zijn. Maar wanneer het iets te transparant wordt, worden we zenuwachtig en eisen we een betere bescherming van onze privacy. Deze zaken bespreken wij met onze vrienden in het café aan het plein dat, 24 uur per dag via de cam in de gaten wordt gehouden. Vervolgens laten wij via Foursquare weten waar wij uithangen en met wie. En als wij het niet doen, doet iemand van ons gezelschap het wel. Een beetje transparant persoon koppelt ook zijn bericht aan het eigen Twitter- en Facebook account.

Niets te verbergen

En onderweg naar de ontmoetingsplaats is onze auto meerdere malen gespot door geautomatiseerde videocamera’s die ons registreren en lezen of wij nog openstaande boetes hebben. De beelden worden nog 4 weken bewaard. Deze praktijken zijn goedgekeurd door het parlement dat mede door onze stem is samengesteld. Maar hé, wij hebben niets te verbergen. Toch?

Privacy? Yeah right. Wees reëel en accepteer dat iedereen te weten kan komen waar je uithangt en wat je doet. Vooral door eigen toedoen. Dus zorg ervoor dat jouw transparantie het daglicht kan verdragen. En anders moet je niet zeuren over bescherming van je privacy. Ik ben zelfs van mening dat deze ongekende openheid heeft geleid tot het van hun voetstuk vallen van verschillende helden. Ik denk dan aan Lance Armstrong, Jos van Rey, Bram Moszkowicz, David Petreaus, Badr Hari of Jimmy Savile,  Velen zullen volgen. Maar ja, van deze mensen was van hun handelen en activiteiten niet altijd de bedoeling dat ze transparant werden.

Tegen Betaling

Zoals Alex Fuss, lead researcher bij CSC, in een interview zegt met Digital Business (Financial Times): Er zullen geen leugens meer zijn. Mensen zullen alleen een geheim kunnen behouden als ze erin slagen het van het internet te houden. Privacy zal nog enkel bestaan voor mensen die bereid zijn ervoor te betalen. Voor de meeste mensen zal er na 2013 geen privacy meer zijn.’ Lees hier het complete artikel.
Dus als Alex gelijk krijgt, zijn er straks twee groepen mensen te onderscheiden? Rijke mensen en eerlijke mensen? Of is dat te kort door de bocht?

 

 


Geschreven door