In mijn vorige artikel ben ik op hoofdlijnen ingegaan op wat eHealth is en waarom het voor zorginstellingen veelal moeilijk is om toepassingen echt in het zorgproces te integreren.

eHealth is een breed begrip en ik zal dan ook een aantal voorbeelden benoemen, die op dit moment opportuun zijn bij veel zorginstellingen en waar men eigenlijk iets mee móet:

  1. Domotica:
    Integratie van technologie en diensten, ten behoeve van een betere kwaliteit van wonen en leven. Concreet voorbeeld is het ‘s nachts uitluisteren van de slaapkamers van patiënten/cliënten en een alarmsignaal in de meldkamer wanneer geluid een bepaald niveau overschrijdt. Inzet van domotica leidt tot efficiënter inzetten van (minder) zorgmedewerkers en een hogere kwaliteit van leven voor de patiënt/cliënt, thuis.
  2. Zorg op afstand:
    Doordat patiënten/cliënten middels een beeldverbinding in contact kunnen staan met verpleegkundigen, zijn er veel minder fysieke afspraken nodig om zorg te kunnen leveren. Met name de iPad is hiervoor een erg populair device door zijn laagdrempelige gebruikersinterface. Voordeel is dat met veel minder zorgpersoneel nog steeds hetzelfde niveau zorg geleverd kan worden. Daarbij zijn financieringsmogelijkheden vanuit zorgkantoren beschikbaar, omdat de kosten van zorg voor hen sterk afnemen. Zorg op afstand is dan ook een antwoord voor het vergrijzingsvraagstuk en onder druk staande budgetten bij zorginstellingen.
  3. Informatievoorziening:
    Welke informatie gaat er om in de organisatie en hoe ervoor te zorgen dat de juiste persoon op het juiste moment en plaats relevante informatie tot zich kan nemen? Oplossingen hiervoor zijn een portalenstrategie, het gebruik van App’s voor mobiele apparaten (smartphones, tablets) en ontsluiting van applicaties en informatie via één makkelijke, overal te benaderen omgeving. Te vaak zien we hier nog slecht gekoppelde systemen, eilanden van informatie, suboptimaal hergebruik en vindbaarheid van content en informatie en inefficiënte processen. Het opzetten van een informatie blauwdruk en daaruit volgend een road map zijn hierin gedegen eerste stappen om te zetten. Doordat informatievoorziening nog vaak een ICT-feestje is, zien we ook dat door vaak traditioneel denken nieuwe, moderne oplossingen buiten scope vallen. Dat is zonde en kost vooral veel meer geld dan nodig is.
  4. Social Media:
    Door de toenemende concurrentie op de zorgmarkt wordt het voor zorginstellingen belangrijker zich te onderscheiden van collega-instellingen; waar ligt de expertise, hoe transparant is men en wat is de toegevoegde waarde? Maar ook: wat wil onze doelgroep van ons en hoe stemmen wij onze dienstverlening daarop af? Steeds meer instellingen zetten dan ook stappen op het gebied van Social Media, al zijn dit vaak nog enkele mensen van een communicatieafdeling die deze handschoen oppakken. Ook hier: strategie en doelstellingen ontbreken vaak nog. Zorginstellingen zijn vaak sterk op de zorg gericht; een blik naar het zakenleven en de geleerde lessen aldaar kan al enorm helpen op dit gebied.
  5. Enterprise Social Networks:
    Vaak wordt deze interne social media nog gezien als ‘weer een extra medium’, waarop informatie gedeeld wordt. Toch zijn er voorbeelden van zorginstellingen die hun complete bedrijfsprocessen hebben opgebouwd rondom deze nieuwe media, hiermee efficiënter zijn gaan werken met meer betrokkenheid tussen zorgmedewerkers rondom de patiënt/cliënt. Nog een voordeel: minder email en meer focus op wat echt belangrijk is.
  6. Recruitment:
    Geen echte eHealth toepassing, maar ik wil ‘m toch even noemen. Door toenemende vergrijzing en minder beschikbaar zorgpersoneel in de komende jaren, wordt het steeds lastiger voor zorginstellingen om personeel te werven. Ook hier kan Sociale Media een belangrijke rol spelen, door bijvoorbeeld al een relatie op te bouwen met zorgmedewerkers door het delen van interessante en relevante informatie, voordat men daadwerkelijk op zoek is naar een nieuwe baan. Maar e-recruitment houdt niet op bij Social Media, zoals bijvoorbeeld ‘s Heeren Loo Zorggroep liet zien met de lancering van een uniek digitaal museum als wervingstool, waarmee zij de prijs wonnen ‘Beste historische website van 2012‘.

Hakken in het zand

De zorgsector is van nature behoudend en helemaal wanneer het op adoptie van nieuwe technologieën en veranderingen aankomt. De computer is altijd als onpersoonlijk ervaren en sluit niet aan bij de primaire werkzaamheden van de gezondheidszorg. Misschien is dit wel een van de belangrijkste redenen, waarom de adoptiegraad van digitale middelen binnen de zorg laag is. Want hoe kan het, dat eHealth-toepassingen in het voordeel van de patiënt/cliënt veel sneller opgepakt worden dan wanneer het optimalisatie van het eigen werkproces betreft? Want thuis bestellen deze medewerkers wél schoenen via Zalando, boeken zij een vakantie via Neckermann en onderhoudt men het sociale netwerk via Facebook.

Werkt het niet?

eHealth

Vaak zien we dat pilots van eHealth-projecten succesvol zijn, maar dat de uitrol naar de rest van de organisatie nog strategie, visie en budget mist. De overkoepelende blik naar de toekomst over wat men over x jaar bereikt wil hebben (desgewenst met keiharde KPI’s) mist. Hier zijn echt nog slagen te maken.

Smart devices

De opkomst van smart phones en tablets kon echter best eens een grotere impact hebben op het zorgproces dan we nu kunnen inschatten. De zorgmedewerker is vaak privé al vertrouwd met deze nieuwe apparaten. Voor het eerst laten ze hem nu gewoon in contact blijven met de patiënt/cliënt, terwijl deze administratieve handelingen verricht — in plaats van achter een beeldscherm te kruipen. Daarbij bieden ze veel sterker de mogelijkheid om slechts die relevante informatie te tonen, die op dat moment ondersteunend is aan de taak van het proces of de locatie.

Tot slot

Naar mijn mening moeten we de nieuwe werkelijkheid die men kent van thuis zoveel mogelijk ‘gebruiken’ op de werkvloer, deze onderbouwen met strategie en beleid en in het voordeel van de medewerker en patiënt/cliënt laten gelden.

Wat vind jij?


Geschreven door