Nu de lente officieel begonnen is, worden veel mensen verliefd op dartelende lammetjes, op ontluikende narcissen en op elkaar. Zolang we in die lief-doen-stemming zijn, breng ik graag het principe van R.A.K. onder de aandacht en dan met name de toepassing ervan voor bedrijven.

Ken je de film Le fabuleux destin d’Amélie Poulain? Ik raak geïnspireerd door mensen die anderen vooruit helpen, bijvoorbeeld met anders denken, en deze film is daar een goed voorbeeld van. Amélie, om wie de film draait, besluit  mensen uit haar naaste omgeving te helpen met gelukkiger worden. Inventief en fantasierijk als ze is, geeft Amélie mensen een duwtje in de juiste richting zonder dat zij zichzelf bekend maakt als beschermengel. Om te begrijpen hoe dit inspireert zou je de film moeten zien, maar neem van mij aan dat je na het kijken een Amélie in je buurt wenst óf zelfs graag haar zou willen zijn. Op haar eigen manier is Amélie een expert in het uitoefenen van random acts of kindness (R.A.K.).

Consumententrend

Over narcissen gesproken, in 2010 was Interflora (onze Fleurop) ineens Twitter aan het monitoren om mensen die behoefte hadden aan een oppepper een bosje bloemen te sturen. Kort daarop volgde KLM met de eerste ‘KLM Surprise‘. De uitvoering van R.A.K. door merken was volgens Trendwatching in 2011 zelfs zo populair dat het genoemd werd als een van de “11 essentiële consumententrends” voor dat jaar. Voor concrete tips voor de toepassing van random acts of kindness door bedrijven, vind ik de volgende infographic van Polle de Maagt het duidelijkst:

The concept of Random acts of kindness

Gulle (werk)Gevers

In 2012 heeft The Guardian de R.A.K. trend opgepikt. Wat ik in dat artikel het meest interessant vind, is de vermelding van hoe ook werknemers zélf blijkbaar blijer worden van het uitvoeren van random acts of kindness. Het beschikken over een apart budget voor R.A.K. acties speelt wel een rol, kan ik mij zo voorstellen, maar daarbij zijn deze acties “an important factor for retaining employees in a difficult economic climate.” Kortom, mocht een bedrijf nog twijfelen over de voordelen van zulke Gulheid, bedenk dan dat het jippie-gevoel dat medewerkers overhouden aan het mogen helpen van een medemens, ook een vorm van ROI is! ROI in de vorm van een gevoel van meer verbondenheid met hun werkgever.

Experiment

Onlangs heeft blogger Chris Guillebeau een Amélie Poulain-achtig initiatief gecombineerd met het gratis weggeven van de producten en/of diensten van bedrijven door het ‘Help Someone For Free Experiment‘ in het leven te bloggen. Toegegeven, dat experiment voldoet niet helemaal aan de ‘R.A.K. 101’ van Trendwatching, maar de spirit is dezelfde en de reacties waren positief. Ook individuen en (zelfstandige) ondernemers blijken bereid om een product of dienst gratis aan iemand weg te geven die daar behoefte aan heeft en er niets voor terug te verwachten. Allemaal in het kader van “Het gaat niet om jou of je merk, het gaat om de ontvanger.”

Wie is de volgende Amélie Poulain?

Inmiddels is er zelfs een jaarlijkse R.A.K. Week, georganiseerd door de Random Acts of Kindness Foundation, dus je zou kunnen stellen dat de trend van 2011 is overgegaan in een tendens. Toch vind ik dat er nog best wat meer aandacht aan geschonken mag worden. Niet zodat merken het gaan overdrijven en je doodgegooid wordt met random cadeaus (hoewel…), maar zodat iedereen toch tenminste één keer in zijn of haar leven Amélie Poulain is of een dergelijke actie  meemaakt. Wat denk jij, is dat haalbaar?


Geschreven door