Internetafdelingen zijn dynamische omgevingen. Er verandert de hele tijd van alles en daar moet je snel op in spelen. Dit vraagt besluitvaardigheid van de professionals en managers die daar werken. 

Misschien is het omdat ik jarenlang bij een verzekeraar heb gewerkt. Misschien is het omdat ik graag paralellen trek, of misschien is het omdat managers die aan beslissingsverlamming lijden gewoon één van mijn stokpaardjes is. Maar ik zie een manager als risicodrager van de beslissing.

Risico’s

Ik zal proberen uit te leggen wat ik daarmee bedoel. Bij verzekeringen heeft de verzekeraar een grote zak met geld, die aangesproken kan worden in het geval dat het mis gaat. De dingen waarvoor je je verzekert zijn diegene die niet vaak voorkomen en een grote impact hebben als het wel gebeurt. Denk bijvoorbeeld aan het afbranden van je huis.

Risico’s die een lage impact hebben wil je niet verzekeren, want als ze vaak voorkomen dan zal de verzekeraar er voor zorgen dat je in ieder geval zoveel betaalt dat hij zijn kosten en winst eruit haalt. Je bent dan dus per saldo duurder uit. Risico’s die weinig voorkomen zijn simpelweg het verzekeren niet waard.

Risico’s met een hoge impact die juist wel vaak voorkomen moet je leren te vermijden. Niemand gaat die namelijk tegen een fatsoenlijke premie van je overnemen.

Dat is wat verzekeren is; het verschuiven van het risico van de één naar een ander.

Micro-beslissen

Zo horen managers wat mij betreft ook te beslissen. Zij moeten zich niet bezighouden met kleine pietluttige beslissingen. Geef daar in godsnaam je mensen de vrijheid om hun eigen discretionaire bevoegdheid te gebruiken. Dit komt hun autonomie en de beslissingssnelheid ten goede en zorgt voor een team dat snel en adequaat weet in te spelen op de uitdagingen van de buitenwereld. Zeker op het web geldt dat 60% goed vandaag beter is dan 80% morgen. Life is BETA.

Macro-beslissen

Maar in de gevallen waarin medewerkers naar jou als manager toekomen, en je vragen om een beslissing te nemen, moet je wel paraat staan: om het risico (van het belissen)  van hen over te nemen. Jouw mensen zijn professionals. Dat houdt in dat de beslissing die je op zo’n moment moet nemen er niet een is die vergemakkelijkt wordt met extra data (Niet dat je niet kritisch moet zijn of checkvragen moet stellen, just sayin’). Maar daarover in een volgend artikel meer.

Waarschijnlijk is het een grijs gebied en moet er gewoon een knoop worden doorgehakt. Doe je dat goed, dan is de glorie en de bonus voor jou. Doe je dat (heel erg/vaak) verkeerd, dan mag je vertrekken. En zo hoort het ook. Niemand heeft gezegd dat het gemakkelijk was. That’s why they pay you the big bucks…

Maar troost je met de gedachte dat als je in driekwart van de gevallen goed zit, je het helemaal niet verkeerd doet.

En nu gaat heen en beslist! En omdat je altijd met een vraag moet eindigen; wat maakt het voor jou moeilijk om beslissingen te nemen?


Geschreven door