Win een boek van Merel Roze
(kijk voor de prijsvraag onder het artikel)

Waarom niet in eigen beheer een boek uitbrengen als je als schrijver op internet al een eigen doelgroep hebt verzameld voor je werk? Uitgevers strijken een groot deel van de winst van een boek op, maar dat kan natuurlijk ook anders. Zeker sinds de komst van internet. Dit is in het kort wat Jelle Brandt Corstius schreef in een ingezonden stuk in De Volkskrant.

Eigen beheer is voor losers
De heersende opvatting is: een boek in eigen beheer uitgeven is voor mensen die hun boeken niet kunnen slijten aan een uitgever. Voor losers dus, die koste wat kost hun pulp in de markt willen zetten. Maar waarom zou dat niet kunnen veranderen? De verdeling voor de meeste boeken is als volgt: 40% voor de uitgever, 40% voor de boekwinkel, 10% voor productie en distributie, 10% voor de schrijver. Van die 10% gaat de belasting nog af. Tel uit uw winst voor de schrijver.

Zzp´ers in uitgeversland

Steeds meer schrijvers zijn zzp’ers, omdat ze naast hun proza ook commercieel of journalistiek schrijven om aan geld te komen. Geen probleem, juist een kans. Zij kunnen hun eigen boek uitgeven als onderdeel van hun eenmanszaak. Niet alleen de schrijvers zijn zzp’er. Er zijn steeds meer goede redacteuren die zich freelance laten inhuren. Ook beginnen er publiciteitsmedewerkers voor zichzelf. Publiciteit hoeft niet duur te zijn, als je maar een goed idee hebt. De schrijver benadert boekwinkels zelf. De schrijver maakt zelf een begroting en een businessplannetje. Je netwerk wordt dus extreem belangrijk. Je bent pionier of je bent het niet.

Ik hoor de uitgeverijen al schamper lachen! Die pionier gaat het absoluut niet redden. De klant is er misschien klaar voor, maar het systeem van uitgevers en boekwinkels nog niet, zullen zij zeggen. Het is vloeken in de kerk, je komt bij boekwinkels nooit binnen en al helemaal niet zonder naam. Je verkoopt nooit meer dan 300 exemplaren. En waarschijnlijk hebben ze op dit moment gelijk.

Deja vu van de muziekindustrie

Maar kijk naar de muziekindustrie. Ivo Victoria schrijft over het déja vu dat hij ervaart: hij was vijftien jaar geleden beginnend muzikant en is nu debutantschrijver. Vijftien jaar geleden maakte de muziekindustrie eenzelfde fase door. Vijftien jaar geleden was je een nono als je een plaat in eigen beheer uitbracht. Nu is het allang niet meer vreemd en duidt het zelfs op authenticiteit als je alles zelf in de hand hebt. Kunstenaars zijn veel meer ondernemer dan vroeger.

Als schrijver van twee romans en eigenaar van een goedbezocht weblog zou ik natuurlijk de sprong kunnen wagen. Zelf investeren in een roman of bijvoorbeeld een bundeling van stukjes vind ik niet erg. Dat vind ik juist wel spannend en leuk. Overigens heb ik dat bij mijn eerste twee romans ook gedaan. Ik heb heel veel eigen tijd gestoken in de publiciteit en bij mijn tweede roman in het maken van een (goedbezocht) filmpje om de aandacht te trekken. Dat is ten dele gelukt.

We huren gewoon alles in

De rol van de uitgeverij is ook wel degelijk zeer belangrijk voor mij geweest. Het risico dat een uitgeverij neemt om te investeren in een beginnende schrijver is groot. De uitgeverij heeft een eigen, uitgebreid netwerk dat ik niet kan evenaren. En heeft bovendien jarenlange vakkennis die ik natuurlijk helemaal niet heb. Maar wat nou als ik die roman in eigen beheer via internet uitgeef en ook de uitgever en haar netwerk inhuur?

dwwvh

Win een gesigneerd boek van Merel Roze
De weekenden waren voor haar
Tijdschrift JAN: “Bijzonder meeslepend boek, we lazen het in één dag uit”
Hoe kun je winnen?
Twitter waarom juist jij het boek moet winnen. Gebruik daarbij de hashtag #dwwvh
Doe het vóór vrijdag 10 april 2009, 23:59 uur!

Hou hier de inzendingen in de gaten


Geschreven door