Twitter is populair aan het worden. De tekenen hangen aan de wand: grote bedrijven gebruiken Twitter om hun waren te adverteren en om met hun klanten te communiceren; sterren gebruiken het om met hun fans te praten en het plebs (zoals jij en ik) gebruiken het om al dan niet nuttige  informatie met elkaar uit te wisselen.

Erg interessant allemaal maar wat ik interessanter vind is wat de populariteit voor Twitter als service betekent en daarmee ook voor ons als gebruikers.

_twitter

Wat Twitter zo’n goed middel voor communicatie maakt en wat tegelijk ook het succes vreemd maakt is de eenvoud en de beperktheid van het gereedschap. Vergeleken met Facebook en MySpace als gereedschap voor communicatie – als ik zo vrij mag zijn Facebook en MySpace als gereedschap te zien – is Twitter een zeer eenvoudig middel. Honderdveertig karakters is waar je het mee moet doen.

Er zijn twee karakteristieken die Twitter bruikbaarder maken dan dit gelimiteerd aantal karakters doet vermoeden: alles wat met http:// begint wordt vertaald in een web-link en, in tegenstelling tot e-mail, het is een zogenaamd “opt in” systeem wat betekent dat niemand je een direct bericht kan sturen als je diegene niet volgt. Spam bestaat bijna niet in Twitter. Deze twee ontwerpkenmerken maken van Twitter een krachtig en veilig gereedschap om te communiceren op het Interenet.

De eenvoud van Twitter maakt het ook heel flexibel. De gebruiker bepaalt hoe Twitter te gebruiken. Het is een beetje als met kunst: de gereedschappen zijn daar voor iedereen om te gebruiken. Het is de kunstenaar die bepaald wat te maken met die gereedschappen en het is aan het publiek te bepalen welke artiest mooie dingen maakt.

Er is geen handleiding die de Twitter gebruiker vertelt wat kan en wat niet kan. Gereedschappen als Facebook en MySpace – om even bij deze twee te blijven maar er zijn er veel meer – hebben zoveel mogelijkheden en lagen dat de gebruiker het systeem moet leren kennen voor er werkelijk iets mee gedaan kan worden. De handleiding bestuderen neemt tijd in beslag die beter besteed zou kunnen worden aan de kern van de zaak: communiceren.

Het aanmaken van een Twitter-account is werkelijk een kwestie van seconden. Geen pagina’s vol met vragen en formulieren om in te vullen. Bedenk een naam en een wachtwoord en je kunt aan de slag.

Dus dit zijn de krachten van Twitter. Nu de reserveringen die ik heb nu Twitter populair aan het worden is. Zal de belangrijkste kracht van Twitter, de eenvoud – zowel in gebruik als in ontwerp filosofie – bewaard blijven? Ik denk, ik geloof zelfs stellig, dat de overleving van Twitter af hangt van het in stand houden van de eenvoud. Wat zouden de belangrijkste toevoegingen kunnen zijn die de makers van Twitter overwegen?

Als eerste natuurlijk de hoeveelheid karakters. Honderdveertig karakters is natuurlijk niet veel maar ik merk dat het meer dan genoeg is om te zeggen wat je wilt zeggen. Als je meer wilt zeggen kun je net zo goed een blogpost schrijven of een e-mail lijst beginnen.

De karakterlimiet dwingt de gebruiker tot kernachtige communicatie. Daardoor is de informatiestroom die uit Twitter vloeit makkelijk te verteren. Een boel informatie van een boel gebruikers kan door je brein worden verwerkt als die informatie vrij is van overbodige balast. Als een bericht je nieuwsgierigheid kietelt kun je gemakkelijk de bron aanspreken voor details of een web-link zal je naar meer informatie leiden.

De tweede toevoeging zou kunnen zijn advertenties en plaatjes in de Twitter stream. Ik noem deze samen omdat het om dezelfde reden een afbraak van het Twitter-principe zou zijn: balast en vertraging. Het handige van een puur tekst gebaseerd systeem is dat het niet uitmaakt op welk apparaat het bekeken wordt. Het kan een telefoon zijn, een oude laptop of een splinternieuwe, top of the range MacBook pro (he, een mens mag dromen, toch?).

De informatie is identiek en even bruikbaar op al deze systemen. Wederom de vergelijking met Facebook en MySpace: deze systemen zitten zo vol met troep dat het of helemaal niet laadt op mijn telefoon of het duurt gewoon te lang of ik mis de helft van de informatie. In het geval van Twitter is het allemaal te volgen, op welk systeem ik het ook bekijk. Zodra plaatjes en advertenties worden toegestaan is het hek van de dam en de multimedia berichten zullen de stroom informatie vertragen en verstoppen.

De derde toevoeging die de Twitter-makers zouden kunnen overwegen is het verzamelen van gebruikersgegevens. Die gegevens zijn immers erg veel waard op het Internet. Facebook is wat dat betreft koning, keizer en admiraal. Het is ook de reden waarom ik erg achterdochtig ben als het gaat om Facebook. Ik weiger teveel informatie over mezelf in het Facebook emmertje te gooien. Ze doen echter hun uiterste best om ieder laatste onsje persoonlijke gegevens uit je te zuigen en je moet constant alert zijn hierop. Facebook verbindt jouw gegevens vervolgens weer met andere gebruikers en… bedrijven.

Misschien ben ik te cynisch maar ik kan me niet voorstellen dat Facebook al die data en connecties verzamelt voor de lol. Die data is veel geld waard (vraag maar aan Google) en er komt een dag dat iemand ze een bod doet dat ze niet kunnen weigeren. Twitter zou kunnen overwegen ditzelfde te doen. Dit zou betekenen dat Twitter niet meer het platform voor vrije gedachte uitwisseling zou zijn dat het nu is maar slechts een archieflade waar veel bruikbare advertentie gegevens in zit.

Bedenk wat er gebeurt als iedere keer als je een boek noemt er een Amazon advertentie verschijnt. Je inclinatie om over boeken te praten zou snel minder worden. En de lage drempel die er nu is op Twitter om te praten over welk onderwerp dan ook maakt het een groots platform voor vrijheid van meningsuiting.

Ik denk dat Twitter het beste het hoofd koel kan houden en moet ontwikkelen op een manier waarbij eenvoud de focus en de kracht blijft. Diepte eerder dan breedte. Zorg voor betrouwbaarheid van de service – en daar hebben ze blijkbaar de afgelopen maanden al hard aan gewerkt.

Real time zoek en volg systemen – de beruchte track functionaliteit – zou veel toevoegen aan de bruikbaarheid van Twitter en, last but not least: data portability. De mogelijkheid om de contacten lijst en de micro-inhoud van het ene sociale netwerk naar het andere te transporteren. Deze zaken kunnen niet door Twitter alleen worden aangepakt maar aangezien Twitter nu bij de grote jongens hoort hebben ze er wel invloed op. Laten we hopen dat ze verstandig blijven!


Geschreven door