Ben je zelf ook wat moois tegengekomen tijdens een van je nachtelijke surfpartijen?

Stuur jouw Meanwhile dan in via het formulier onderaan deze pagina.

De invoering van de richtlijnen is een antwoord op de groeiende bezorgdheid over het ontstaan van ‘ongepaste relaties’ tussen docenten en studenten via social media. In 2011 zouden er 69 affaires tussen docenten en leerlingen zijn ontstaan, doordat docenten contact hadden met leerlingen via social media.

Persoonlijk en privé moet gescheiden blijven

De richtlijnen verbieden docenten niet om social media te gebruiken, maar zeggen dat leraren een scheiding moeten bewaren tussen hun persoonlijke en professionele accounts. Communiceren met studenten moet via de professonele pagina’s, gewijd aan zaken als huiswerk en studiegidsen, die met toestemming van de school en de ouders zijn opgezet.

Docenten mogen geen contact opnemen met studenten via persoonlijke e-mail. Vrienden worden met leerlingen op Facebook moet passé zijn. Gedrag wat in de klas niet kan, mag op social media ook niet, aldus de richtlijnen. Daarnaast moeten leraren ook op hun privacy instellingen letten, zodat hun studenten geen toegang meer hebben tot hun persoonlijke social media profielen.

Ouders moeten eerst toestemming geven voordat hun kinderen deel mogen nemen aan communicatie via de professionele pagina’s die worden opgezet vanuit de scholen.

Het kan strikter…

Vergeleken met andere schoolbesturen zijn deze richtlijnen nog mild. In Paramus, NJ, is het bijvoorbeeld sinds kort verboden om studenten toe te voegen als ‘vriend’ op social media en is ook het uitwisselen van mobiele telefoonnummers aan studenten niet meer mogelijk zonder toestemming van de ouders. En zelfs als er toestemming van de ouders is, moeten alle digitale contacten met leerlingen nog steeds via de schoolcomputers en schooltelefoons plaatsvinden.

Maar ook milder

In Nederland is er nog geen wetgeving op dit gebied, maar de CNV heeft wel een social media protocol opgesteld. Hier staat bijvoorbeeld onder het kopje ‘Verantwoordelijkheid’ dat het gedrag van leraren op Hyves, Facebook, Youtube en Twitter niet af mag wijken van wat er in de klas of op school gebruikelijk is.

Don’ts:

• Foto’s of filmpjes van leraren op vakantie of in beschonken toestand op een feest.
• Tweets van leraren die eindigen met ‘…en nu wel aan je huiswerk. Laterzz XXX…
• Te populair taalgebruik en schuttingtaal.

Klinkt mij als logisch en wel voldoende in de oren, maar ik ben geen docent en maak de dagelijkse praktijk van het onderwijs niet mee.
Wat is jouw visie op het gebruik van social media in het onderwijs? Zijn strikte regels handig, zodat je weet waar je aan toe bent, wat je wel en niet mag? Of beperken ze, maken ze bang en staan ze innovatie in de weg?

Verwachtingsmanagement

Waarom nou toch zo’n vreemde intro voor een artikel? Simpel: verwachtingsmanagement, in lekentermen wordt dit ook wel eens aangeduid met de term eerlijkheid.
Precies de reden waarom ik een gruwelijke hekel heb aan voorgekauwde succesvolle koppen voor artikelen. Ok, ik ben natuurlijk geen copywriter… (weer een verwachting minder!)

Toch een tip

Hoe kun je iemand op de meest gruwelijke wijze, volledig genadeloos en onherstelbaar teleurstellen?
Simpel: creëer een ENORME verwachting! Kijk, dat is nou de magie van verwachting!
TIP: hoe hoger de verwachtingen des te groter de teleurstelling.

Ken je dat gevoel?

Ken je het gevoel van teleurstelling na het lezen van een artikel? Je klikte op die verwachtingsvolle kop om het artikel te openen, wist zeker dat het lezen van dat artikel van jou een ster zou maken en toen…. TELEURSTELLING! Je had braaf het hele artikel gelezen.. nog eens gelezen en… je was nog steeds geen ster…

Teleurstelling

Teleurgesteld was ik in ieder geval toen een cheat-sheet met pretentieuze koppen voorbij kwam tijdens een workshop bloggen. Ok, ik schrijf niet vanwege therapeutische doeleinden en dus wil ik inderdaad lezers. Wil ik mijn lezers trakteren op een teleurstelling als dank voor het klikken op mijn artikel? NO WAY! Ik heb faalangst! (hoop niet dat je nu teleurgesteld bent)

Conclusie

We leven in het digitale tijdperk en termen als SEO en clicks worden schaamteloos misbruikt om volledig te vergeten voor WIE we schrijven. We schrijven voor Google en voor clicks en jammeren over bounce-rates.. Wat betekenen 1.000 clicks nog als 999 lezers (je weet wel, de mensen achter de klik) teleurgesteld zijn? Wie gaat jouw producten/diensten afnemen? Google?! Wake up sweetheart: NO WAY!

Flinke jongens

…totdat ik een wel erg realistische tekening had gemaakt van een paar ferme borsten in bikini. Een paar flinke jongens, zeg maar.

Mijn tegenstander Shugo T stuurde mij een aanmoedigend berichtje: ‘More boobs!’ Vanaf dat moment sturen Shugo T en ik elkaar alleen nog tekeningen waarin borsten voorkomen. Of het nu een boekenkast, boor of lantaarnpaal is; altijd staat er een naakte vrouw bij.

Draw Something kreeg hierdoor een heel andere dimensie. En Shugo T ontpopte zich als een ware borstenkunstenaar! Ik heb het wel eens bij andere tegenspelers geprobeerd maar die pakten het niet op. Dachten dat ik gestoord was (hè, Rickevers.nl?).

Deze week las ik voor het eerst iets over Boobstagram. Mijn eerste gedachte was dat iemand er met ons boobs-spelletje vandoor was gegaan. Dat het een hit was geworden, aan Facebook verkocht voor miljoenen en dat ik zo stom was geweest er geen copyright op aan te vragen! Maar nee, dit is iets heel anders!

Boobstagram: geoorloofd tieten kijken

Boobstagram is een borstkanker preventiecampagne, bedoeld om het bewustzijn van jonge vrouwen te vergroten.

Daarmee is Boobstagram een heel geoorloofde manier van tieten kijken op het web. De website is opgezet door 2 mannen (!) die zich inzetten voor het behoud van al dit vrouwelijk schoon: ‘Showing your boobs on the web is good, showing them to your doctor is better’. Met andere woorden: een slimme meid is op borstkanker voorbereid.

Ik ben de beroerdste niet en heb natuurlijk meteen mijn eigen bijdrage geleverd aan Boobstagram.

Let’s Draw Something Boobs

Tja, zulke nobele ideeën had ik niet toen ik samen met Shugo T mijn borstenspel begon, maar het brengt me op een idee!

Wie tekent er mee?

Iedere verjaardag is het weer raak: Uitleggen wat je nu eigenlijk doet. En dan nog denk de hele wereld dat je “iets met computers” doet. :)

Ben je zelf ook wat moois tegengekomen tijdens een van je nachtelijke surfpartijen?

Stuur jouw Meanwhile dan in via het formulier onderaan deze pagina.

Bron

Het plan

Naast dat ik dus veel wil weten, van iedereen, ben ik ook nog eens gek op (katten en) internet. Kom je hier vaker, dan is de kans groot dat je dat al wel eens is opgevallen, maar voor First-timers wil ik het toch nog even benadrukken. Mijn plan moest dan ook twee dingen doen

1. Mijn nieuwsgierige hoofd stil krijgen
2. Iets met internet te maken hebben.
3. Ik moest er iets van leren

Een avondje flink voor me uitstaren, gevolgd door een lange douche (beste.denkplek.ever) leverde een idee op:

Wat als ik nou eens bedrijven aanbood om er stage te lopen….

Ja, ik ben de leeftijd van de gemiddelde stagiair al even voorbij, maar why not. Een dag, een paar dagen meelopen op de internetafdeling van bedrijf X of Y en alle eerder genoemde punten waren gefixt.

Quid pro Quo Clarice

Leuk, maar wie wil nou zo’n oude tante als ik over de vloer? Mijn plan moest dus ook een element bevatten wat het voor de organisatie in kwestie interessant zou maken. Nu loop ik al even rond door de digitale wildernis en heb ik daar  – soms ongewild – wel het een en ander opgestoken. Dat zou ik dan dus aanbieden: mijn eigen kennis en ervaring.

Zo moest het dus (hopelijk) gaan: ik een dag (of wat dagjes) meelopen bij een bedrijf en dat bedrijf kan dan van mij een brainstormsessie, workshoppie, adviesje of iets anders waar ik bij kan helpen, verwachten.

De eerste

En toen moest ik natuurlijk wel de een bedrijf vinden dat daar oren naar had. Gelukkig ken ik nog best wat mensen en die werken vaker wel dan niet bij bedrijven. Contact was dan ook zo gelegd.

Volgende week woensdag loop ik een dagje mee bij Oxfam Novib. De keuken gaat voor mij open en ik mag er even rondkijken. Mijn investering: tijdens een Brown bag lunch vertel ik de bloggers van Oxfam wat over mijn blogervaringen en mogen zij alles vragen wat ze ooit wilden weten over bloggen, maar nooit durfden te vragen.

Interessant, een beetje spannend

Ik kijk er dus eindeloos naar uit. Leuk, interessant, nieuwe mensen ontmoeten, leuke gesprekken, andere oplossingen en nieuwe zienswijzen. Ik vind het natuurlijk ook wel een klein beetje spannend (maar vertel het niet door, dan lijk ik minder tof) – maar ach, dat zijn de leukste momenten: die met gezonde spanning.

Binnenkort ga ik op zoek naar een nieuwe toko die bereid is de deuren te openen (en don’t worry, my lips are sealed enzo hoor).

Denk je dat je een leuke plek hebt daarvoor? En weet je ook wat je van mij wilt? Vul dan het formulier hieronder in, dan leggen we contact (mocht ik zomaar heel veel aanmeldingen krijgen, dan zal ik moeten selecteren. Ik kan dit maar 1 keer per maand doen jammer genoeg). Lijkt me leuk je te ontmoeten!

Kijk op www.cmscongres.nl voor meer informatie.

Wil je kans maken op deze twee vrijkaarten zorg dan dat je de Facebook pagina van Siteworkers leuk vindt en volg ze op Twitter en plaats een zelfgeschreven origineel bericht met daarin #cmsnl en #42bis zodat we weten dat jij het bent. Zorg ervoor dat duidelijk is waarom jij graag (gratis dus hé) naar het CMS congres wilt gaan.

De origineelste tweet wint, prijsuitreiking is woensdag al! Dat is dus snel cashen!

Ben je geen prijswinnaar stuur dan een mailtje naar paul@siteworkers.nl om in ieder geval 100 euro korting te krijgen op de entree.

Verdichten en verdunnen

Dit weekend ging het festival Verdichten, verdunnen van start in Haarlem. Ter nagedachtenis aan de in 2007 veel te vroeg overleden componist, slagwerker, kunstenaar Hans Asselbergs. Het is altijd een bijzondere mijlpaal om een uitvoering mee te maken van zijn merkwaardige composities. Wie ooit zijn compositie voor orgel en 3 slagwerkers live heeft gehoord, zal nooit meer durven denken dat orgelmuziek saai is!

Concert voor auto’s

Nu ging ik op zondagmiddag naar het concert voor 20 autofonisten. Op de Grote Markt in Haarlem stonden 20 Citroëns klaar en zeker 1000 mensen. Behalve de reden van een leuk uitje voor peuter en kleuter, was ik nieuwsgierig hoeveel publiek erop af zou komen. Nu zie ik in auto’s meer dan alleen een vervoermiddel, maar deze opkomst overtrof mijn verwachtingen. Asselbergs muziek staat toch wel bekend om zijn vreemde orkestraties, combinaties en ritmes. Gewoon ongezouten moderne kunstmuziek, geen music for the millions. Ook ontwierp hij zelf instrumenten, zoals de kogelmachine of de doodskisten voor zijn Apacalypse (voor 24 slagwerkers en orgel, even luisteren vanaf minuut 6).

Geen Citroën graag

Daar zitten we dan op de Grote Markt, met een rijkelijk vertegenwoordigde pers om ons heen. Peuter en kleuter vinden het ‘grappig’ klinken. Zelf ben ik ook niet ontevreden, al had ik nog wat meer vrolijk geclaxonneer verwacht, maar dat komt vast door de entourage van het zonovergoten marktplein. Ook hoor ik liever andere instrumenten, niet per se strijkers of blazers, nee auto is op zich prima, maar neem dan een Saab of desnoods een Mercedes, maar geen Citroën. Ik denk dat 20 Saabs tegelijk imposant en snel klinken. 20 Mercedessen, dat moet degelijk en robuust klinken. 20 Citroëns…afijn, beluister zelf het resultaat.

Opeens weet je het, je wordt autofonist

Na afloop van het concert lopen we weer naar de parkeergarage. Als ik de portieren dicht sla en de motor start, bedenk ik spijtig dat dit concert in een parkeergarage nog veel gaver had geklonken. Maar, en dat is een troost voor iedereen die er niet bij was, je kunt geweldige muziek maken met je eigen auto. Knal het portier niet één, maar vier keer achter elkaar dicht, draai het raampje open en sla een leuk ritme op het blik van je bolide. En als je dan toch moet toeteren, doe dat dan niet agressief, maar geniet van het geluid en gooi er een leuke cadans in. Bijkomend voordeel is overigens dat de peuter en kleuter van een autofonist een stuk sneller in de auto stappen.

Terwijl ik wegrijd, gaan mijn gedachten naar onze ouwe trouwe Saab die onlangs voor € 200 en een lolly van de hand ging bij de autosloperij. Ontzettend jammer dat hij ermee opgehouden is. Hans Asselbergs…