Voor $ 150 is hij van jou.

Het is waar. Vraag aan mij, “Hey, ik heb hier een Wonderbag, wat denk je dat het is?” Dan denk ik direct aan die leuke Freitag tas die ik in een blad zag. Maar, niet zomaar een tas hè. Een heel nieuw model, mooie kleuren, beetje duur, maar jongens wat een tas. Maar goed, die Wonderbag dus. Geen dure tas, wel een must-have, alleen van een totaal andere orde.

Wat is de Wonderbag

We zijn allemaal bekend met zonnepanelen, maar er zijn meer manieren om energie te genereren en geld te besparen. Althans, zoiets moet de bedenker van de Wonderbag, Sarah Collins, hebben gedacht toen ze in 2008 startte met haar bedrijf. De Wonderbag is een ‘cooking bag’. Het is een soort zak gevuld met isolerend materiaal (piepschuim). Je kookt een gerecht op het fornuis en laat het vervolgens garen in de Wonderbag. Koken terwijl je energie en geld bespaart, met oog op het milieu. In de afgelopen vier jaar heeft de Wonderbag zich ontwikkeld tot een product van betekenis. De vraag groeit en de Wonderbag weet zich inmiddels gesteund door partners als Microsoft en Unilever.

Wie, wat, waar?

De Wonderbag wordt gemaakt en vooralsnog voornamelijk gebruikt in Zuid-Afrika. De meestal arme gezinnen die ieder dubbeltje tien keer omdraaien zien hun energierekening met 30% dalen. Het werkt en dus gebruiken 150.000 huishoudens inmiddels de zak. Cijfers laten een stijging zien van het gebruik van 5 miljoen zakken in de komende vijf jaar, en dan niet alleen onder arme gezinnen.

De ambitie

Met de hogere productie in vijf jaar tijd wil het bedrijf ruim 8000 banen creëren en zorgen voor 8 miljoen ton minder CO2 uitstoot. Voor de beeldvorming: dat is hetzelfde als 1,5 miljoen vliegtuigvluchten rond de wereld. Hierbij geldt, meten is weten. Daarom wordt er gewerkt aan de ontwikkeling van een chip die in de Wonderbag wordt geplaatst. Deze chip stuurt een signaal de ether in als de Wonderbag warmer wordt dan 50 graden en er dus mee gekookt wordt. Hiermee wordt het daadwerkelijke gebruik vastgesteld. Daarnaast is het bedrijf bezig met een vrij letterlijke opmars. Het project WOW (Wonderbag on Wheels) reist van Kaapstad tot Duitsland. Nederland staat er niet bij. Nog niet inderdaad. Wie O Wie zorgt ervoor dat de Wonderbag in Nederland in the  picture komt?

Kopen?

Het is niet het eerste waar je aan denkt bij een ‘vette gadget’. Aan de andere kant: je energierekening gaat omlaag, je creëert werkgelegenheid, je spaart het milieu en de investering is laag. Koop er een en ervaar slow-cooking in haar puurste vorm. Maak er (nu het weer het nog steeds toelaat) ’s ochtends een stoofpotje in, dat klaar is als je ‘s avonds na een dag hard werken thuiskomt en imponeer je vrienden. Ja toch, kopen dan!

Kijk hier door de bril van Project Glass

http://www.youtube.com/watch?v=9c6W4CCU9M4

Google runs the world?

Eerst maar de hot or not afwachten. Tot nu vind ik hem er nog erg ‘Hollywood SciFi’ uitzien. Augmented reality begint zich steeds meer te ontwikkelen. In een post van Techcrunch door Ingrid Lunten is ook te zien hoe Microsoft hiermee bezig is met Semanticmap.

Jij?

Hoe ziet de ideale augmented reality tool voor jou er uit. Is dat Google’s Project Glass, Microsoft’s Sementicmap of iets heel anders?

1. Shouldn’t they be called Google Goggles
2. Just think: that creepy guy in the glasses following you down the street to your home might be live-streaming it to the entire world.

Bron reactie: washington post 

Herken je dat? Dan ben je vast blij met deze knuffelsleutelhanger. Leuk om aan je gamende wederhelft te geven om hem of haar te vergezellen bij de uitdagingen die op loer liggen. Maar je kunt hem natuurlijk ook lekker zelf houden.

Praten doet deze knuffelige Sphere niet, dus zijn bekende uitspraken zal je er zelf bij moeten fantaseren.

Onder andere hier verkrijgbaar, voor 13 dollar.

Het was 1989 en ik was op vakantie met een groep vrienden op een camping in Frankrijk. Onze tentjes stonden bij elkaar op een veldje en samen maakten wij de boel ‘onveilig’. Wat inhield dat wij het veldje voor ons alleen hadden omdat niemand zin had om bij die idioten te staan.

Iemand had iets nieuws! Hij had een gloednieuwe Nintendo Game Boy bij zich. Met twee spelletjes: Tetris en Super Mario. En tassen vol batterijen.

Belangrijke dingen van het leven

Onze dagen werden gevuld met uitslapen, barbecueën, afwassen in een teiltje, in de bosjes plassen, lauwe biertjes drinken, zwemmen, mosselen eten, sjansen, badmintonnen, terrasjes pakken, het Zuid-Amerikaanse dobbelspel Perudo honderd keer spelen en eindeloos zwetsen over de belangrijke dingen van het leven, zoals die hierboven staan beschreven. Op die lange lome dagen, waar geen eind aan leek te komen, ging de Game Boy van hand tot hand. Het was zelfs een geoorloofde reden om ruzie te maken. “Nee, het was mijn beurt! Ik ging alleen maar even naar de wc!” Toegegeven, we waren begin 20 en nog niet geheel volwassen, maar de Nintendo Game Boy haalde wel het meest infantiele gedrag bij ons naar boven. Zo kon je jouw Nintendo-beurt voor grof geld verkopen aan degene in de groep die écht verslaafd was. En dat was ik.

Het Tetrismuziekje

Ik ben er niet trots op, maar zelfs nu, ruim 20 jaar later, begint mijn hart sneller te kloppen, gaan mijn vingers onwillekeurig op zoek naar de controllers als ik het Tetrismuziekje hoor. En dan wil ik maar één ding: het volgende level halen! Ik heb een paar jaar geleden nog een oude beduimelde Game Boy gekocht via Marktplaats voor mijn zoontje. Die vond het maar niks. Saaaai! Dus nu speel ik af en toe nog een spelletje. Met mijn ogen dicht, dat dan weer wel. Want anders vind zelfs ik het saaaai.

Game Boy Baby

Maar nu heb ik iets nieuws gespot! Iets waar mijn hormonen onrustig van worden en fluisteren dat het nog niet te laat is. Mijn fantasie gaat even met me op de loop.

Zeg nou zelf: hoe schattig zou dit staan bij mijn Game Boy Baby! Hele dagen zou ik met hem spelen. Ook als het een girl blijkt te zijn. Handgemaakt en hier te koop.

Waarom wil jij ook een retro hoorn?

1. Jij bent ook relaxt (en hip)!
2. Je kunt je telefoon nooit vinden in je georganiseerde tas. Precies als hij rinkelt zit hij ergens achter een sleutelbos, in een boek verstopt of hij ligt hij (oh horror) nog thuis. De grote hoorn fungeert als hengel. Je vist je telefoon in een keer uit je tas en je vergeet hem nooit meer omdat hij nooit uit het zicht ligt.
3. Als je al nadacht over gezondheidsrisico’s en de discussie er omheen (wel, niet, wel, niet, wel, niet) dan ben je daar met een plastic hoorn zonder straling in één keer van af.
4. Je telefoon klem je graag tussen oor en schouder zodat jij, multitasker die je bent, gelijk wat kunt typen of fietsen of strijken. Met zo’n klein telefoontje is dat bijna niet te doen. Je lichaam moet zich letterlijk in een bocht wringen en je telefoon glijdt regelmatig op de grond met alle risico’s van een gebroken lifeline met the outside world van dien.
5. Nooit meer: ‘Oh wacht even, ik kijk even in mijn telefoon of ik het nummer voor je heb. Ben je er nog? Oja, nou ik kan het zo snel even niet vinden (…)’ Want je kunt terwijl je belt op je telefoon kijken.

Kopen?

Had ik al gezegd dat het hip is? En was ook geen goede reden voor aanschaf? Nou dan! Koop hem zelf of bestel hem in bijna elke gewenste kleur bijvoorbeeld hier.

Wat jouw drijfveer ook mag zijn, als jij je op het rokjesweer wilt voorbereiden kun je ook dit vanaf nu met je smartphone doen, met de Skirt Alert applicatie. Naast de temperatuur toont de applicatie bijvoorbeeld hoe hard het waait. Je kunt een notificatiefunctie aanzetten zodat je informatie over het weer ontvangt op een tijdstip naar keuze. Zo kun je perfect je outfit en/of je plaats van bestemming (het dichtstbijzijnde terras)  voor de dag plannen.

Helaas is de applicatie alleen nog beschikbaar voor iOS, maar er schijnt een Androidversie in de maak te zijn.

Voor meer informatie kijk je op de website van SkirtAlert.

Daar was ie dan. De iPad. De grootste verrassing zat in de naam. Geen iPad HD, geen iPad 3, gewoon iPad. Het is bekend dat less more is bij Apple, maar dit is wel erg simpel. Toch gaat het publiek dat ding natuurlijk gewoon iPad 3 noemen. Anders denken mensen nog dat je de eerste versie van de iPad hebt. Dat kan natuurlijk niet. Het apparaat zelf kende weinig verrassingen. En nu gaan we op Twitter allemaal lekker lopen klagen.

Verwend

Apple heeft ons de afgelopen jaren verwend met revolutionaire producten. Stijlvolle computers en laptops, de iPods en iPhones en natuurlijk de iPads. Ze werden groots gepresenteerd en bijna allemaal even enthousiast ontvangen. Het verwachtingspatroon bij iedere nieuwe lancering is enorm. En dan is het natuurlijk niet zo gek als het een keertje tegenvalt.

Onmogelijk

Vorig jaar werd de iPhone 4S al wat lauwtjes ontvangen. Hetzelfde gebeurt nu met de iPad (3). Het valt ons allemaal een beetje tegen. Ja, de camera is beter en het scherm is scherper. Waarschijnlijk maanden zo niet jaren aan gewerkt. Een technisch hoogstandje. Maar wij zijn niet onder de indruk. We zijn verwende consumenten en we verwachten van Apple het onmogelijke. We willen graag dat de iPad naar ons toekomt als we hem roepen. Dat soort dingen.

Niet vernieuwend genoeg

De nieuwe iPad zal waarschijnlijk vooral kopers aantrekken die voor het eerst een iPad kopen. Dan maar de nieuwste variant. Mensen die een iPad 2 hebben, zullen het ding niet massaal op marktplaats zetten. Daarvoor is de derde generatie van Apple’s tablet niet vernieuwend genoeg. Een scherm dat vier keer zo scherp is? Waar is dat goed voor? Het scherm van de iPad 2 is prima. Een betere camera? De iPad is nou niet bepaald een ideaal fototoestel.

De lat

Apple heeft het zichzelf erg lastig gemaakt. Ze zijn FC Barcelona. We verwachten het mooiste voetbal. Hakjes, trucjes met de bal, 10-0 overwinningen met twee vingers in de neus. Maar dat kan niet altijd. En dan gaat het publiek morren. Om een nieuwe teleurstelling te voorkomen, stel ik voor dat we de lat hoog leggen. Laten we samen wat dingen verzinnen waarmee Apple ons weer gaat verbazen. Al realiseren ze er maar eentje uit het lijstje. De lat moet hoog. Zeer hoog. Ik begin. Vullen jullie het aan?

1. Maak een iPad die je kunt opvouwen en in je broekzak kunt doen
2. Maak een iPad met een batterij die weken, liefst maanden meegaat
3. Stop er een beamer in die haarscherp beeld op een muur projecteert
4. …

Wanneer ik mijn netbook (een Samsung) goed bekijk is het eigenlijk een tablet met een toetsenbord eraan vastgemaakt, best handig ding toch?
Toen de netbook een paar jaar terug werd uitgevonden en ik er al snel eentje had ging er een wereld voor me open. Mijn nieuwe maatje was licht, draagbaar en had een accu die lekker lang meegaat. Het leek een ideaal apparaat waarmee ik alles kan: internetten, schrijven, film kijken, ik hang hem aan de tv en ik sluit ‘m aan op de stereo.  En in mijn rugzakje gaat hij prima mee naar India en andere landen.

Ook mijn mobiel (Android natuurlijk, van HTC) kan (bijna) alles.  Hij hangt in mijn netwerk, ik speel er Youtube of Vimeo mee af op mijn tv en ook muziek of foto’s uit eigen netwerk: het werkt fantastisch.  Zelfs bellen kun je ermee (…)

Een radio is voor mij al helemaal niet meer nodig: 8Tracks is de gratis variant van spotify zonder die hinderlijke reclames. Opnieuw denk ik dan: wat heb ik nog te wensen?

Er breken echter nieuwe tijden aan: de tablets komen van alle kanten op me af. Mijn gadget-ik zegt: ik wil er eentje hebben!
Maar 550 euro voor een hebbeding is voor mij niet haalbaar, er moet daarom ook een toegevoegde waarde aan het toestel zijn. En dan is mijn volgende  probleem: ik kan die meerwaarde van de tablet niet vinden.
Hier komt nog bij dat ik veeleisend ben: mijn nieuwe tablet moet namelijk wel op Icecream sandwich (Android 4) draaien, ik ga natuurlijk wel voor het beste van de tablet-markt……

Waarom zou ik een tablet kopen? Een filmpje kijken op de bank kan ik nu ook al, mijn netbook is bovendien helemaal niet onhandig om mee te nemen. Games daar heb ik niks mee, dus daar hoef ik het niet voor te doen.
Ik weet nu al hoe het zal gaan: als iedereen een tablet heeft dan bedenkt de industrie dat we aan de ultrabook moeten: een laptop die lang meegaat maar toch fantastische prestaties levert. Onmisbaar…….

Kortom: ik weet het nog steeds niet. Moet ik wel een tablet nemen? Is er iemand die me overtuigt??