Instagram is leuk, cool en hot. Als beeldgericht persoon smul ik van al die foto’s en afbeeldingen die voorbij komen. Fantastisch. Geen ellenlange teksten, maar gewoon één afbeelding. En die zegt alles. Echt alles…

Eén afbeelding zegt tenslotte meer dan duizend woorden. Alhoewel duizend wel veel is. Ik begrijp alleen niet waarom mensen tientallen, zo niet honderden selfies van zichzelf posten op Instagram. Het lijkt zo enorm zelfgericht en leeg.

Genotsknop

Ik heb het boek ‘Hooked‘ gelezen, waarin wordt uitgelegd hoe ons brein werkt in combinatie met social media platformen. Ik begrijp daarom wel waarom mensen graag foto’s van zichzelf op Instagram zetten. Door likes of hartjes van anderen te ontvangen, krijgen ze bevestiging dat ze de moeite waard zijn. In de Neuromarketing is allang bekend waar onze genotsknop zit en hoe graag we er op (laten) drukken. Wist je dat in social media platformen allerlei aspecten zijn verwerkt om ervoor te zorgen dat jij regelmatig inlogt? De schrijver van ‘Hooked’ heet Nir Eyal. Een goed en interessant boek om eens te lezen.

Hoe ver ga jij?

Dus je post foto’s van jezelf. Om bevestiging te krijgen. Maar hoeveel bevestiging wil je? De uitdaging wordt steeds lastiger. Na 10, 100 of 1000 likes wil je nog meer. Je wilt nog vaker die genotsknop indrukken.  En je wordt waarschijnlijk steeds kritischer op je selfies. Voordat de perfecte foto wordt geplaatst, zijn er al vijf stuks gemaakt die niet voldeden. Sommige mensen maken zelfs tientallen foto’s, voordat ze van mening zijn dat ze een foto kunnen plaatsen. Maar waar houdt het op? Wanneer is het goed of oké? Of, als we het omdraaien: Hoe ver ga jij voor die likes op die selfie?

Ben ik jaloers?

Je krijgt een beeld hoe iemand als persoon in het leven staat als je kijkt naar zijn of haar foto’s. Het “ik” staat centraal. Of beeld ik me dat in en ben ik de enige die de selfies zo bekijkt? Ben ik stiekem gewoon jaloers? Wil ik ook honderden likes, net als zij?

Gelukkig zijn er ook veel Instagram accounts die geen selfies plaatsen.

Skyscrapers

Geef mij liever van die fantastische landschap of “innercity” foto’s. Mensen die zo gek zijn om een wolkenkrabber te beklimmen en dan een adembenemende foto maken. Of twee weken in de wildernis gaan kamperen om dat ene shot te maken van de mist die over de bergwand wandelt om 04.00 uur in de ochtend.

Dan vertel je het verhaal hoe je naar de wereld kijkt. De camera naar buiten gericht in plaats van naar binnen. Een open blik. Dat spreekt mij veel meer aan.

Narcist of veel zelfvertrouwen?

Mensen die heel veel selfies posten: narcistische trekjes of gewoon enorm trotse mensen met heel veel zelfvertrouwen? Wat denk jij?


9.780 keer gelezen Geschreven door , eindredactie door