“Ideeën heb je genoeg. In je dagelijkse leven op werk of op straat. Elke gedachte kan een idee zijn voor een blogpost.” Artikelideeën bedenken kost me meer moeite dan ik dacht. Het redactieduiveltje in mijn hoofd zorgt ervoor dat ik redigeer terwijl ik schrijf en dat is niet handig. De oplossing van Bouke Vlierhuis is het duiveltje ombrengen: alles wat je schrijft is GE-WEL-DIG”. Écht, na deze woorden waren al mijn ideeën Briljant.
ContentCollective organiseert kennissessies. Bouke gaf donderdag 23 mei een schrijftraining waar ik bij was.

 

Uitwerken en schrappen

Een idee is nog geen tekst en als je 10 briljante ideeën hebt doet schrappen pijn. Ik besloot mijn beste artikelidee uit te werken. Dat liep minder goed dan ik dacht: het redactieduiveltje was terug. Gelukkig kwam Bouke met nog veel meer tips om beter te schrijven. Blijven tikken als een malle. Schrijf alles op wat je wilt vertellen, de feiten checken doe je later. Zo loop je ook niet het risico te verdwalen in je Facebook of Twitter tijdlijn en je tijd te verdoen aan alles behalve je artikel.

1.800 woorden het best gedeeld

Negen Content Collectives (CoCo’s) in één ruimte en alleen het geluid van tikkende vingers op toetsenborden. We schreven nieuwe artikelen of werkten aan blogposts die te lang onaf op een van onze laptops stonden. Tussen het schrijven door, gooide Bouke nog wat feitjes op tafel. 80% leest alleen mijn titel. Een nog kleiner percentage klikt en leest de intro. De mensen die wel delen, delen dan het liefst een blogpost die uit 1.800 woorden bestaat. Ik viel zowat van mijn stoel: 1.800 woorden? Ik moet eerlijk zeggen dat ik vaak na 300 woorden lezen al afhaak. De enige keer dat dit niet gebeurt, is bij een interessant artikel van de Correspondent. Het gekke feitje krijgt niet veel aandacht. We tikken de avond verder in en al veel te snel is de twee en een half uur om.

Om het af te leren

Kortom: Ik heb veel geleerd en weet dat het absoluut not done is om te eindigen met een slotzin waarin je een blogpost samenvat in een veel te lange zin zonder leestekens en je het gevaar loopt om te langdradig te worden met passieve zinnen en veel bijvoeglijk naamwoorden die je vooral zelf het meest prachtig en bijzonder vindt, maar er voor zorgen dat je lezer bijna stikt bij het lezen van je artikel omdat hij geen tijd kreeg om adem te halen. Zie je wel?!

Ik doe het vanaf nu anders

Hopelijk maken we met deze tips blogland weer wat mooier.

 


6.226 keer gelezen Geschreven door