Als je tegenwoordig een winkel met TV’s binnenstapt, fysiek of virtueel, dan kun je er niet meer om heen: Smart TV’s – oftewel TV’s met internet-mogelijkheden.

Maar wat als je TV pas een jaar of 4-5 oud is? Of je hebt net een nieuwe, niet-Smart TV gekocht? En je wilt achteraf toch dezelfde mogelijkheden?

In deze blog een paar mogelijkheden om dit alsnog te doen. Aangevuld met voors en tegens en achtergrondinformatie over de techniek.

Heel simpel

Het principe is eigenlijk kei simpel. Je stopt een Android TV Stick of een Android TV Box in een vrije HDMI-poort van je TV of beamer, volgt de aanwijzingen op het scherm op om verbinding te maken met je WiFi-netwerk en klaar! Vanaf dat moment kun je het internet op en heb je in de meeste gevallen ook toegang tot de Google Play Store.

Alleen video content van YouTube en Netflix: ChromeCast

Een voorbeeld van een Android TV stick is de ChromeCast stick van Google; een apparaatje ter grootte van een USB-stick. Afgaande op de eerste, pre-release reviews lijkt het goed te werken – uiteraard zou ik bijna zeggen. Maar aangezien de stick pas sinds begin augustus in de US te koop is moet de vuurdoop voor het grote publiek eigenlijk nog komen.

ChromeCast

Door de lage prijs wordt de ChromeCast stick in een aantal van deze reviews gepositioneerd als een goedkoop alternatief voor Apple’s Airplay TV Box ($35 versus $99). Hoewel begrijpelijk is die positionering niet terecht omdat Apple met zijn Airplay veel meer biedt dan het afspelen van een film.

Waar je in ieder geval rekening mee moet houden is dat deze stick alleen te gebruiken is in combinatie met Chrome en een plugin. Je hebt dus altijd een smartphone, tablet of iets dergelijks nodig waar Chrome op staat. Het afspelen gebeurt namelijk in Chrome omdat de stick veel te weinig PK’s heeft om het beeldmateriaal op eigen kracht af te spelen. De plugin stuurt het gegenereerde beeld via de stick naar je TV-scherm.

Een ander punt om rekening mee te houden is dat je alleen video-content kunt afspelen van Netflix en Youtube. Waarbij een Netflix-abonnement vereist is.

Ook andere video content en spelletjes: Measy U2C

Als je ook de spelletjes wilt kunnen spelen die je normaliter op een tablet of smartphone speelt, dan is zoiets als de Measy U2C een must-have. Dit is een stick die wél genoeg PK’s aan boord heeft om zonder Chrome te gebruiken. Toegang tot de volledige Google Play Store is dus ook mogelijk.

Daarnaast is er een webcam, een microfoon en een SSD-card reader aan boord. Draadloze verbindingen zijn mogelijk via WiFi en bluetooth. En voor wie dat nog niet genoeg vindt, is er ook nog een aantal USB-poorten beschikbaar.

Measy-U2C

Helaas is het zo dat een WiFi-verbinding vaak niet stabiel genoeg is om hoge kwaliteit video materiaal af te spelen. Dus een 3D-film afspelen die is opgenomen in full HD-kwaliteit, dat gaat niet lukken!

Als stick kost het apparaatje $57 en in combinatie met een docking station wordt het $70. Da’s nog eens wat anders dan de €300 die Samsung vraagt voor zijn evolution kit die uiteindelijk hetzelfde doel heeft.

Voor full HD content en meer: MK888

Als je full HD-content wilt afspelen dan is zoiets als de MK888 (K-R42/CS918) serieus het overwegen waard. Dit is een Android TV box van het formaat breedband router met een eigen, eenvoudige infrarood afstandsbediening. Wil je er meer mee, zoals het geven van product demonstraties via internet en een full HD-beamer, dan is een normaal toetsenbord en muis wel een handige aanvulling.

Functioneel is deze TV box vergelijkbaar met de eerder omschreven Android TV stick. Maar met veel meer PK’s en een bekabelde netwerkverbinding waardoor ook 3D-films in full HD-kwaliteit zonder schokken afgespeeld kunnen worden.

mk888

Dit model is in juni 2013 op de markt gekomen en is daardoor een van de weinige die is uitgerust met een Android 4.2 versie. Ondanks dat ligt de straatprijs onder de $100. Belachelijk weinig als je bedenkt dat het aantal PK’s vergelijkbaar is met bijvoorbeeld een Samsung S4 of een HTC One.

Onder de motorkap

Afgezien van ChromeCast zijn al die apparaatjes gebaseerd op dezelfde componenten als van een smartphone of tablet; alleen nu zonder scherm en toetsenbord. Eigenlijk kan dat ook bijna niet anders omdat ze allemaal gebruik maken van Android – in de meeste gevallen een aangepaste 4.1 versie.

De kernfuncties die dit mogelijk maken zijn verwerkt in de nieuwere HDMI-versies. In deze versies zijn de zogenaamde CEC- en de videomogelijkheden aanzienlijk uitgebreid. De afkorting CEC staat voor Consumer Electronics Control. Deze techniek zorgt voor de broodnodige extra toetsenbordfuncties om een TV te kunnen bedienen met iets anders dan een infrarood afstandsbediening. Door deze functies in te bakken in een Android TV Stick / Android TV box en te combineren met een netwerkverbinding kan je ook een niet-Smart TV geschikt maken om te browsen, mailen, YouTube filmpjes afspelen, etc.

De fabrikanten van Smart TV’s maken hier ook gebruik van. Ze gebruiken dit zodat je hun TV’s ook kunt bedienen met een app op je tablet of je smartphone – een soort van super-de-luxe afstandsbediening. Dat vindt je dan weer terug onder labels als Anynet+ (Samsung), SimpLink (LG), BRAVIA Link (Sony).


12.501 keer gelezen Geschreven door