Die Maya’s, dát waren pas trendwatchers. Toen al wisten ze dat het geen zin zou hebben om na 21 december 2012 nog kalenders te maken, want wie heeft nog een kalender nodig wanneer de wereld er niet meer is. En het is bijna zo ver: het einde van de wereld is in zicht. Neeeee, natuurlijk niet echt, al zijn er heel wat pubers die zweterige angstdromen hebben over de inmiddels beruchte, door de Maya’s voorspelde D-day.

Maar dat de Maya’s ongelijk hebben over de 21ste, betekent niet dat de wereld niet kan vergaan. Er zijn talloze manieren waarop we massaal aan ons einde kunnen komen en de planeet met ons. Met behulp van een van mijn favoriete sites, Wikipedia en de rest van het web deel ik graag mijn meest favoriete End of Days scenario’s met je, zodat je iets nieuws hebt om je druk over te maken vanaf 22 december. Jawel, geen dank is nodig!

Elke dag één killer-optie. Veel plezier.

De supervulkaan

Weet je nog hoe stressy het was toen in IJsland een vulkaan stof in het eten gooide van de vakanties van zo’n 100.000 mensen? Weet je nog hoe stressy het was om de naam Eyjafjallajökull uit te spreken? Tel al die stress bij elkaar op en vermenigvuldig het met een googol en zie daar, je hebt de stress die een supervulkaan op zal leveren.

Zo’n 248 miljoen jaar geleden spuugde een immens grote vulkaan in wat nu Siberië is zijn gal. Het resultaat? 90 tot 95% van alle soorten die op dat moment op de aarde leefden stierf uit. De gassen en lava die daarbij vrijkwamen vergiftigde de atmosfeer voor een lange periode.

Waarom is het dan zo super?

Er is een verschil tussen een gewone vulkaan en een supervulkaan. Wanneer een reguliere vulkaan uitbarst  doet hij dat door een “tunneltje” door de korst van de aarde. Wanneer een supervulkaan uitbarst, gebeurt er iets anders: de druk bouwt dan op in een meer van magma onder de grond totdat het naar buiten explodeert in een uitbarsting van zeer hete lava en vulkanisch gesteente. Spuwt een vulkaan meer dan 1000 km³ van dat gesteente uit, dan spreken we over een supervulkaan.

Zoals we ook in IJsland al hebben gezien is die lava niet eens het grootste probleem, het as is wat ons pas echt dwarszit. En als je dacht dat je dat as wel even weg kon zuigen met je kruimeldief, think again. Vulkaanas bestaat namelijk uit ministukjes steen. Dat betekent dat het héél zwaar is: je dak stort in als het bedekt is met vulkaanas, vliegtuigen storten neer, auto’s worden total loss ge-ast en om het compleet te maken is het dodelijk om in te ademen. Doe je dat toch, dan verandert het as in je longen in een soort cement en ik kan je garanderen dat je dan ophoudt met ademen.

Dat was vroegâh

Ja, de laatste supervulkaanuitbarsting (wordfeud) is al even geleden. Maar denk maar niet je daarmee veilig bent. Er is namelijk een hele bekende supervulkaan in Yellowstone park in Amerika, die volgens schema ongeveer elke 600.000 jaar uitbarst. De laatste keer is inmiddels alweer 640.00 jaar geleden. Onze Amerikaanse supervulkaanvriend, heeft dezelfde dienstregeling als de NS. En net zoals bij de NS zal hij uiteindelijk dus ook wel komen. De eerste tekenen zijn er al: in delen van het park is de grond meer dan 70 centimeter omhoog gekomen in de laatste 100 jaar. Niemand weet zeker of dat betekent dat we straks moeten roeien met de riemen die we hebben in een meer van magma, maar begin je adem maar alvast in te houden.

Meer lezen?

 

 


4.436 keer gelezen Geschreven door