In den beginne, toen we met een groepje nog een beetje aan het pionieren waren met Twitter, Tweetdeck, Hootsuite en alles wat erbij kwam kijken (bit.ly, tiny url, RT’s, DM’s en mentions, foto’s en ‘hoe krijg ik dat in vredesnaam in 140 tekens?!’ ) hoe we het makkelijkst konden zoeken, sorteren en allerlei andere handigheidjes aan het uitvinden waren, kwam ook de hashtag voorbij. Want ‘dáár kon je goed mee zoeken én gevonden wórden’.
Dat was even zo, of althans, het leek even zo te zijn, maar al snel ging de hashtag een eigen leven leiden. Want om te zoeken en om gevonden te worden, heb je hem al heel lang niet meer nodig en nu kom je hem vooral nog tegen als een ‘state of mind’. Een gedachte, een stelling die je kwijt wilt. Wat wel is blijven bestaan, zijn hashtags als #fail en #dtv en natuurlijk de beroemde / beruchte (doorhalen wat je niet van toepassing vindt) hashtags voor gruwelijke programma’s als #bzv (sorry, ik weiger het voluit te schrijven, straks word ik erop getagd;) )
Nu ik Facebook en Twitter steeds meer door elkaar gebruik,gebruik ik ook in mijn posts op FB hashtags, en in mijn gewone mail ook. Eigenlijk ‘hastag’ ik me een ongeluk want ook in mn smsjes komen ze terug. Met als gevolg dat sommige mensen tegen me zeggen ‘hé jôh, je zit hier niet op twitter’… ik zie die scheiding niet zo. Het kan alleen wel lastig zijn voor mensen die écht niet zoveel (lees: bijna niets tot helemaal niets) hebben met Social Media. Dan laat ik het achterwege.
Trouwens nog wel een tip: wees voorzichtig met het gebruik van hashtags. Zelf schrijf ik ze altijd met een hoofdletter voor elk woord, dus: #WeesVoorzichtig. Waarom? Heel simpel: veel op Twitter gebeurt in het Engels. Denk eens aan de verwarring die kan ontstaan als je #therapist tikt…dat kan ook #TheRapist zijn of, nog een fijne #leukevent, is dat een Leuke Vent? Of een Leuk Event? Enzo.
Hoe gebruik jij hashtags? Áls je ze al gebruikt natuurlijk ;) Ik ben benieuwd!


