Het was voor een moment wel leuk: scan je bonuskaart van de Appie en controleer wat de Albert Heijn eigenlijk van je weet en kan terughalen. De opvolger van die scanner was de wieowie.nl voor onszelf en voor anderen: briljant opgezette hyves-doorstuur-filmpjes van het Ministerie van Justitie ten spijt -die overigens zelf niet aan belangrijke privacy principes voldeden – maar de discussie over het bewaren, opslaan en gebruiken van je privé gegevens lijken maar weinig mensen echt te interesseren.
Privacy bij de grote jongens
Van alle pagina’s lijkt Facebook het meest slordig met de privacy om te gaan. Daar worden allerlei pagina’s aan elkaar gekoppeld. Maar ook Google heeft de negatieve publiciteit niet kunnen mijden. Google heeft inmiddels nieuwe privacy instellingen opgesteld : “We zijn ons bij Google goed bewust dat u vertrouwen stelt in ons en onze verantwoordelijkheid uw privacy te beschermen.” Hoewel ik er inderdaad van uitga dat mijn privacy automatisch is beschermd (waarom ga ik daar eigenlijk van uit?), heb ik nooit bewust vertrouwen in Google gesteld. Ik vind het meer een praktisch programma.
Privacy & commercie
Ik moet overigens wel lachen als ik bekijk welk principe (van een top 5) bij Google op nummer 1 staat: “We gebruiken informatie om onze gebruikers waardevolle producten en services te bieden.” Nu willen we allemaal graag goede zoeksuggesties en goede producten en geen onzinaanbiedingen, spam en meer. Dus ja, we willen allemaal dat Google onze gegevens gebruikt. Maar als privacy principe nummer 1 is gebruik boven bescherming wel paradoxaal. En vergeet nummer 4 niet: Gebruikers krijgen de keuze om hun gegevens te beschermen. Kennelijk kan het weinig mensen maar interesseren. Als een bedrijf gericht kan adverteren, wellicht is het soms irritant, maar niet irritanter dan ongerichte reclame. Want daar heb je écht niets aan.
Wie ben ik digitaal?
Wie de vraag “wat nou als je alle pagina’s aan elkaar koppelt” stelt, stamt uit een niet-digitaal tijdperk en krijgt het stempel conservatief. Maar wat nou als je juist al die gegevens niet aan elkaar koppelt? Wat als je een losse webpagina uit mijn leven gaat bekijken? Dan zie ik er ineens heel anders uit. Als je niet alle juiste gegevens vindt, dan kun je gegevens aan elkaar koppelen die helemaal niet kloppen. Je kan op mijn naam een blogger van in de vijftig vinden, maar ook meisjes van 12 op de wielrenfiets. En geen van beiden is ook maar een millimeter aan mij gerelateerd.
Niet alles wat je vindt, was wat je zocht
Eigenlijk moet je dus zo zorgvuldig en volledig mogelijk zijn om voor vol te worden aangezien. Dat druist juist in tegen wat privacy-voorvechters roepen “wees voorzichtig”. Volledigheid kan voorkomen dat je wordt aangeklaagd wegens een tweet die je niet geschreven hebt of een relatie verbreekt omdat je de verkeerde persoon beticht van vreemdgaan. Je kan alles vinden, maar dat betekent ook dat je heel zorgvuldig moet zijn in zoeken. Niet alles wat je vindt, was wat je zocht. Wees je daar goed van bewust.
Pingback: “Wij zijn ons goed bewust…” | Kiki's Blolumn